امید

امید شاید تنها رگی از زندگی باشد که همیشه در آن خون در جریان است. اگر جریان این رگ مصدود شود حتی اگر عیسی دمی نیز حاضر باشد، زندگی به پایان راه خود می رسد. امید چیزیست که آموختن اش دشوار ترین درس زندگی است. امید درسیست که باید با امید آمیخته شود! درسی که خود، امید را می آفریند و بدون امید نیز درسی نمی توان گرفت! گاهی امید نیازی به ایمان ندارد، نیاز به اعتقاد ندارد. گاهی امید تنها کمی جا برای روشنایی در درون است. گاهی امید تنها از پا ننشستن است. امید هر چه که هست باید هر آن را به آن آمیخت و باید درس آنرا از کسانی گرفت که در هیچ جای دیگری حساب نمی شوند. باید از کسانی گرفت که به چشم نمی آیند! باید از شگرف ترین موجودات آموخت!